 |
| Van blog |
zaterdag 22 december 2012
vrijdag 7 december 2012
WEEKENDJE WEG
We zijn een weekendje naar Limburg geweest en het was helemaal niet leuk. De kleinste werd vrijdagnacht ziek (diarree en overgeven) en dat vond ik echt rot en ik klaag niet gauw! Je hoort je kind overgeven en je kunt er niet naar toe. De bungalow was vies (spinnenwebben aan plafond) ongezellig, oud (interieur)en gehorig (dichtslaande deuren, de buren hoorden we praten). Daarbij vond ik de straten erg smal. Jammer, want dit was een cadeautje voor ons gezin. Ik had toch iets meer verwacht voor bijna 500 euro. Zondag voelde Mitchel zich beter en zijn we naar Toverland (pretpark) geweest. Dit was leuk. Het park was waarschijnlijk de laatste keer. Maandag was Mitch weer ziek, maar dinsdag was hij weer helemaal beter. De zaterdag daarop werd ik zelf ziek, maar we hebben dit kunnen onderdrukken.Wat niet goed is, maar als je afhankelijk bent, dan wil je wel.
Hoe ongezellig kun je een huisje maken...
Toverland
We zijn intussen (Richard gaat altijd mee naar doktersafspraken) naar de huisarts, ortoptist (oogarts), bestralingsarts en de oncoloog geweest. Twee dokters trekken zich terug, omdat ze denken dat druk is met afspraken. Nog even en dan is het rustig (grapje). De eerst volgende follow-up controle is in februari 2013 bij de chirurg.
Ook op pakjesavond thuis kwam de Sint even langs.
 |
| Van blog |
Hoe ongezellig kun je een huisje maken...
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
We zijn intussen (Richard gaat altijd mee naar doktersafspraken) naar de huisarts, ortoptist (oogarts), bestralingsarts en de oncoloog geweest. Twee dokters trekken zich terug, omdat ze denken dat druk is met afspraken. Nog even en dan is het rustig (grapje). De eerst volgende follow-up controle is in februari 2013 bij de chirurg.
SINTERKLAAS
We hebben dit weekend Sinterklaas gevierd bij Richard zijn broer, zijn vriendin, zijn dochtertje, opa en oma en het was heel gezellig. De Sint heeft iedereen goed verwend.
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
Oja, ik heb een massagestoel gekregen (daar zit ik op de foto in) die naar achter kan en tien verschillende massage standen heeft. Kan ik in de avond wat langer in de woonkamer blijven zonder moe te worden van het zitten.
woensdag 14 november 2012
Er is (gelukkig) eigenlijk niets bijzonders gebeurd. Wel een invalide parkeerkaart aangevraagd bij de Arbo-Unie en opgehaald bij de gemeente, naar de generale repetitie van de jeugdraad, de oogarts, neuroloog, de tandarts, ouderavond, verjaardagen etc. Allemaal leuk, maar confronterend. Het lijkt wel of dit erger wordt. Ik heb nu ook meer tijd om na te denken.
Veel mensen vragen zich af waar ik nu last van heb, ik zet het even op een rijtje;
- Ernstige ataxie = coordinatie van al mijn bewegingen ben ik kwijt, kost heel veel moeite om bijvoorbeeld iets op te pakken. Lopen gaat niet omdat ik mijn voeten niet weet te plaatsen.
- Dysartrie = spraakstoornis, ik heb een dronkenmanspraat en praat daardoor langzaam en onduidelijk.
- Nystagmus = De ogen gaan onwillekeurig heen en weer, dit was de eerste maanden veel erger.
- Diplopie = nu is het dat 1 oog uit het midden staat waardoor ik alles scheel/ dubbel zie.
- Vertigo = Duizeligheid constant behalve als ik mijn ogen dicht heb, nog het ergste van alles.
Oh ja, ik heb sinds een paar maanden knakkende kaken, ben de laatste tijd vergeetachtiger en nu doen mijn stuitje en billen zeer van het zitten, volgens de fysiotherapeut (zij komt 3 keer per week) heb ik een ‘golfelleboog’ (ik had er nog nooit van gehoord) en ik moet naar de mondhygieniste voor tandsteen onder mijn tandvlees, de chemo heeft een behoorlijke aanslag op mijn gebit gedaan. Dat kon er ook nog bij.
ZWEMDIPLOMA
Onze Mitchel heeft op 7 november jl. zijn A-diploma (na bijna 2 jaar!) gehaald en heeft van ons een gitaar gekregen, kan hij samen met zijn broer spelen.
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
Het kost heel veel tijd en moeite om een mailtje of een blog te schrijven, de "backspace" button is inmiddels versleten. Ik hoop de blog wat vaker te kunnen berichten.
Liefs,
Carolien
zondag 7 oktober 2012
En verder
HORMOONTHERAPIE
Ik moet hormoontherapie gebruiken van de oncologe en de chirurg. Dit betekent 5 jaar lang iedere dag een tablet, verder moet ik spuiten in mijn buik hebben en voor die spuiten moet mijn buik verdoofd worden, dit alles om vervroegd in de overgang te komen.
Ze denken dat hiermee de kans op terugkeer van kanker verminderd tot 10, 20 of 30 jaar. Maar de risico’s van hormoontherapie zijn o.a. bloedklonters, dus ik wil nog even nadenken, maar mijn gevoel zegt NEE. Hierover staat een afspraak met de oncologe. Verder staan er nog afspraken met o.a. de oogarts en de neurologe, dus we hoeven ons nog niet te vervelen.
Je merkt wel nu de kanker weg is, dat een hoop mensen geen contact meer (durven) opnemen. maar gelukkig is er nog genoeg aanloop.
FEEST JUSTIN
Op woensdag 19 sepember jl. is onze Justin 11 jaar geworden. Hij heeft van ons een gitaar gehad met toebehoren en gitaarles. Op zondag 23 september had hij zijn grote mensenfeest, Justin is goed verwend en iedereen vond het gezellig. Gelukkig werd Richard goed geholpen. Op zaterdag 29 september had Jus zijn fuif, er waren rond de 20 kinderen, dus dat viel mee en het was om 22.30 uur al afgelopen. Ries was DJ, ook al vond Jus dit niet leuk, hij heeft het goed gedaan (Richard was vroeger ook DJ). Ik heb zelf op bed gelegen en had weinig last. Wel hebben we Justin gepest, dat we rolstoelendans zouden doen. We vonden dat Justin het verdiend had. Vorig jaar heeft hij geen feest gehad en waarschijnlijk is het de laatste keer, omdat hij hierna naar het Middelbaar onderwijs gaat. Ook dit feest was een groot succes!
 |
| Van Drop Box |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
MUSICAL EN WEEKENDJE WEG.
Op zaterdag 22 september jl. zijn we naar de musical “little mermaid” geweest en in november gaan we een weekendje weg, overdag naar een pretpark en ’s avonds naar een minder validehuisje op de Roompot in Limburg. Hebben we iets om naar uit te kijken. Een goede vriendin helpt met boeken. Maar eerst gaan de kindjes met een stel en hun kids mee naar de Efteling, fijn hoor!
donderdag 13 september 2012
HERCEPTIN EN EEN OPERATIE
Ik ben maandag 3 september geopereerd (portacad is eruit gehaald) en de pijn is
gelukkig al minder. Het is reuze mee gevallen. De portacad zat rechts onderhuids en werd gebruikt voor infuus en heeft vooral dienst bewezen voor herceptin (een middel dat
bij mij goed aansloeg tegen kanker).
Een nadeel van de herceptin is werking van de hartspier en dus kreeg ik iedere 3 maanden hartonderzoek. Hier en bij de MRI merkte ik dat de portacad niet gebruikt werd, maar er werd een naald in de bovenkant van mijn hand (daar zit het beste bloedvat). Niet iedereen kan en mag een portacad aanprikken. Je moet hiervoor een cursus gehad hebben.
Toen de score van 47 naar 43 ging (ik dacht dat 50 normaal was, inmiddels weet ik dat 60 normaal is) wou de oncologe doorgaan met herceptin en hartpillen. Toen heb ik besloten om te stoppen na 8 maanden, terwijl hier (in de literatuur) 12 maanden voor staan. Tot mijn verbazing stond de oncologe helemaal achter mijn beslissing.
Inmiddels weer hartonderzoek gehad en nu is de score van 43 naar 56, goed dus.
Ik heb met de verwijdering gewacht tot na de vakantie, omdat de portacad in het begin ging ontsteken en ik kreeg hiervoor zware antibiotica.
Vandaag weer bij de chirurg geweest voor controle, alles zag er goed uit. In februari moet ik terug voor controle voor mijn borst met behulp van een MRI-scan.
Vrijdag heb ik een afspraak bij de oncoloog, de chirurg heeft haar gevraagd of het nog nodig zou zijn om een hormoon-therapie kuur voor te schrijven.
Hier schrok ik van en twijfel ook heel erg of ik dit wel wil als ze het voor schrijven.
Afgelopen weekend hebben we een familiedag gehad die was erg gezellig.
We hadden mooi weer en zijn eerst naar het pannekoekenhuis gegaan waar de kinderen heerlijk hebben kunnen spelen. Daarna zijn we gaan bbqen bij Marcel en Ingrid.
Hier een paar foto's;
gelukkig al minder. Het is reuze mee gevallen. De portacad zat rechts onderhuids en werd gebruikt voor infuus en heeft vooral dienst bewezen voor herceptin (een middel dat
bij mij goed aansloeg tegen kanker).
Een nadeel van de herceptin is werking van de hartspier en dus kreeg ik iedere 3 maanden hartonderzoek. Hier en bij de MRI merkte ik dat de portacad niet gebruikt werd, maar er werd een naald in de bovenkant van mijn hand (daar zit het beste bloedvat). Niet iedereen kan en mag een portacad aanprikken. Je moet hiervoor een cursus gehad hebben.
Toen de score van 47 naar 43 ging (ik dacht dat 50 normaal was, inmiddels weet ik dat 60 normaal is) wou de oncologe doorgaan met herceptin en hartpillen. Toen heb ik besloten om te stoppen na 8 maanden, terwijl hier (in de literatuur) 12 maanden voor staan. Tot mijn verbazing stond de oncologe helemaal achter mijn beslissing.
Inmiddels weer hartonderzoek gehad en nu is de score van 43 naar 56, goed dus.
Ik heb met de verwijdering gewacht tot na de vakantie, omdat de portacad in het begin ging ontsteken en ik kreeg hiervoor zware antibiotica.
Vandaag weer bij de chirurg geweest voor controle, alles zag er goed uit. In februari moet ik terug voor controle voor mijn borst met behulp van een MRI-scan.
Vrijdag heb ik een afspraak bij de oncoloog, de chirurg heeft haar gevraagd of het nog nodig zou zijn om een hormoon-therapie kuur voor te schrijven.
Hier schrok ik van en twijfel ook heel erg of ik dit wel wil als ze het voor schrijven.
Afgelopen weekend hebben we een familiedag gehad die was erg gezellig.
We hadden mooi weer en zijn eerst naar het pannekoekenhuis gegaan waar de kinderen heerlijk hebben kunnen spelen. Daarna zijn we gaan bbqen bij Marcel en Ingrid.
Hier een paar foto's;
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
zondag 12 augustus 2012
Vakantie
Van Carolien
We zijn weer terug uit Frankrijk en het was heerlijk; mooi uitzicht,;velden vol
zonnenbloemen en fruitteelt, een groot prive-zwembad, iedere dag buiten BBQen in het
poolhuis, mooi huis in de bergen met 4 badkamers en 5 slaapkamers met airco. Op de dag dat het bewolkt was, hebben we met z’n allen het mooie stadje Moissac bekeken en hebben de papa’s en kids bootje gevaren. Kortom een ideale vakantie voor 2 gezinnen.
Desondanks ben ik blij dat ik weer thuis ben want het was toch wel behelpen met 5 hoge drempels en grind. Het is dat Richard zo sterk is en durft. Er waren eigenlijk 2 ruimtes waar ik niet in kon, omdat de deur te smal was en zo breed is mijn rolstoel niet.
Verder viel het voor mij daar meer op dat ik afhankelijk ben.
ROLLATER
De rollater is onverwacht vroeg gekomen en het ging volgens de fysio heel goed met lopen.
Ze hoefde niets te doen en dat voor de eerste keer!
Dat komt doordat ik dagelijks in het zwembad geoefend heb met Angelique en Richard dat maakt het lopen een stuk makkelijker.
Het was heerlijk 2 weken geen afspraken te hebben, maandag begint het circus weer en staan weer een hoop afspraken. De eerste is bij de chirurg voor een afspraak om de portocat te laten verwijderen.
We zijn weer terug uit Frankrijk en het was heerlijk; mooi uitzicht,;velden vol
zonnenbloemen en fruitteelt, een groot prive-zwembad, iedere dag buiten BBQen in het
poolhuis, mooi huis in de bergen met 4 badkamers en 5 slaapkamers met airco. Op de dag dat het bewolkt was, hebben we met z’n allen het mooie stadje Moissac bekeken en hebben de papa’s en kids bootje gevaren. Kortom een ideale vakantie voor 2 gezinnen.
Desondanks ben ik blij dat ik weer thuis ben want het was toch wel behelpen met 5 hoge drempels en grind. Het is dat Richard zo sterk is en durft. Er waren eigenlijk 2 ruimtes waar ik niet in kon, omdat de deur te smal was en zo breed is mijn rolstoel niet.
Verder viel het voor mij daar meer op dat ik afhankelijk ben.
 |
| From Drop Box |
 |
| From Drop Box |
 |
| From Drop Box |
 |
| From Drop Box |
ROLLATER
De rollater is onverwacht vroeg gekomen en het ging volgens de fysio heel goed met lopen.
Ze hoefde niets te doen en dat voor de eerste keer!
Dat komt doordat ik dagelijks in het zwembad geoefend heb met Angelique en Richard dat maakt het lopen een stuk makkelijker.
Het was heerlijk 2 weken geen afspraken te hebben, maandag begint het circus weer en staan weer een hoop afspraken. De eerste is bij de chirurg voor een afspraak om de portocat te laten verwijderen.
maandag 16 juli 2012
Lotgenoot
Alweer veel te lang geleden maar de tijd vliegt ook voorbij.
Op maandag 9 juli waren we 1 jaar getrouwd, dit hebben we niet zomaar voorbij laten gaan, ik (Richard) dacht Carolien te verassen met een grote foto van ons trouwen. (zeker gelukt)
Maar toen ik thuis kwam van werk had Carolien voor het eten gezorgd, met alles erop en eraan! Met haar zus had ze alles klaar gezet en het eten kwam van een traiteur. Het was heerlijk! ik had dat niet aanzien komen want ik had al een lijstje boodschappen voor het eten gemaakt.
Op tafel lag ook een dvd met de videoreportage van onze trouwdag, deze hebben we diezelfde avond met z`n vieren bekeken.
Nu dat kanker weg is en het onder controle lijkt te zijn, zijn de afspraken bij het ziekenhuis ook minder frequent. 2 weken terug nog wel een mri-scan van haar hersenen gehad, de uitslag hadden we met de neuroloog besproken maar hierop waren vreemd genoeg geen bijzonderheden te zien.
Na ruim een jaar zijn de symptomen helaas niet minder geworden en is ze nog steeds duizelig, nu is het dan ook tijd om dat aan te pakken.
Al meer dan een jaar ben ik het internet aan het afstruinen opzoek naar een lotgenoot, na bij allerlij forums te hebben aangemeld en oneindig lang googlen hebben we een vrouw in Amerika weten te vinden met precies hetzelfde paraneoplastisch syndroom. Alleen was de oorzaak bij haar eierstok kanker.
De overeenkomsten zijn bizar, met het verschil dat zij het al bijna 7 jaar heeft en al 7 jaar opzoek is naar een lotgenoot, ze is nummer 12 met dit ziektebeeld in Amerika.
Carolien heeft email contact en ze zijn al een band aan opbouwen, er gaan heel veel vragen over en weer. Het typen van een mail duurt erg lang maar daar hebben ze allebei last van, het duurt dan ook een dag of 2 voordat een mail over en weer gaat.
We hebben Sharon (zo heet ze) gevraagd of we haar blog mogen delen, bij deze..
YOU NEVER KNOW
Binnenkort gaan we lekker op vakantie naar Frankrijk, we gaan met haar zus, zwager en kids. We hebben daar een grote boerderij weten te huren met zwembad en poulhouse eraan. We hadden de eigenaar gevraagd over de toegankelijkheid waarop hij antwoorde aanpassingen te gaan doen. Dat is helemaal super, voor hem ook handig voor eventuele toekomstige mindervalide huurders.
Op maandag 9 juli waren we 1 jaar getrouwd, dit hebben we niet zomaar voorbij laten gaan, ik (Richard) dacht Carolien te verassen met een grote foto van ons trouwen. (zeker gelukt)
 |
| From 07 Juli 2012 |
 |
| From 07 Juli 2012 |
 |
| From 07 Juli 2012 |
Nu dat kanker weg is en het onder controle lijkt te zijn, zijn de afspraken bij het ziekenhuis ook minder frequent. 2 weken terug nog wel een mri-scan van haar hersenen gehad, de uitslag hadden we met de neuroloog besproken maar hierop waren vreemd genoeg geen bijzonderheden te zien.
Na ruim een jaar zijn de symptomen helaas niet minder geworden en is ze nog steeds duizelig, nu is het dan ook tijd om dat aan te pakken.
Al meer dan een jaar ben ik het internet aan het afstruinen opzoek naar een lotgenoot, na bij allerlij forums te hebben aangemeld en oneindig lang googlen hebben we een vrouw in Amerika weten te vinden met precies hetzelfde paraneoplastisch syndroom. Alleen was de oorzaak bij haar eierstok kanker.
De overeenkomsten zijn bizar, met het verschil dat zij het al bijna 7 jaar heeft en al 7 jaar opzoek is naar een lotgenoot, ze is nummer 12 met dit ziektebeeld in Amerika.
Carolien heeft email contact en ze zijn al een band aan opbouwen, er gaan heel veel vragen over en weer. Het typen van een mail duurt erg lang maar daar hebben ze allebei last van, het duurt dan ook een dag of 2 voordat een mail over en weer gaat.
We hebben Sharon (zo heet ze) gevraagd of we haar blog mogen delen, bij deze..
YOU NEVER KNOW
Binnenkort gaan we lekker op vakantie naar Frankrijk, we gaan met haar zus, zwager en kids. We hebben daar een grote boerderij weten te huren met zwembad en poulhouse eraan. We hadden de eigenaar gevraagd over de toegankelijkheid waarop hij antwoorde aanpassingen te gaan doen. Dat is helemaal super, voor hem ook handig voor eventuele toekomstige mindervalide huurders.
zondag 17 juni 2012
Lien op de laptop
Dankzij pat Thx, gaat erg goed met wat aanpassingen. Ze heeft een eigen email: carolienvanoers@gmail.com
zondag 27 mei 2012
Een jaar geleden.......(bericht van Lien)
Vandaag zijn Nicole en Stefan een jaar getrouwd en precies een jaar geleden dat ik de "ouwe" Lien was. Ik heb op hun bruiloft nog gezongen en ben 1 juni echt ziek geworden.
Op de bewuste maandag belde ik Richard vanaf mijn werk omdat ik scheel keek en dat hij me daarom wilde halen.
De volgende dag ben ik nog wel gaan werken maar het bleef aanhouden, die avond zijn we nog uit gaan eten omdat mijn schoonvader 65 werd.
De dag erna op woensdag werd ik erg duizelig met misselijkheid daarbij, dat werd met de dag erger en ben toen maandag in het ziekenhuis terecht gekomen met uitdroging verschijnselen.
Toen is het heel snel gegaan, binnen een maand van gezonde Lien tot een "zieke" Lien, en zo ben ik nog steeds.
Slecht nieuws
Afgelopen week zijn we in het Erasmus bij prof. Sillevis Smitt geweest, een vooaanstaand neuroloog die wel ervaring heeft met mijn aandoening; paraneoplatisch syndroom.
Hij vertelde dat er weinig of geen verbetering zal zijn en zag het somber in, de hersencellen die vernietigd zijn, herstellen niet meer.
Goed nieuws,
Afgelopen week zijn we ook bij de orthoptist (soort oogarts) die heeft een prismabril voor op proef meegegeven wat het scheel kijken tegen zou moeten gaan. s`middags heb ik samen met fysio en ergo een rollator uitgezocht, die komt over een paar weken.
Nu dat de kanker onder controle is en de chemo, operatie en bestralingen achter de rug zijn hoop ik mijn energie terug te krijgen zodat ik weer kan gaan oefenen.
Ik ben alweer gaan shoppen met mijn zus en heb al een paar uitstapjes gedaan met ons gezinnetje.
Deze foto is gemaakt op de verjaardag van Mitchel, dit was voor mij een belangrijke dag en heb me door Angelique op laten maken.
Van Drop Box
Op de bewuste maandag belde ik Richard vanaf mijn werk omdat ik scheel keek en dat hij me daarom wilde halen.
De volgende dag ben ik nog wel gaan werken maar het bleef aanhouden, die avond zijn we nog uit gaan eten omdat mijn schoonvader 65 werd.
De dag erna op woensdag werd ik erg duizelig met misselijkheid daarbij, dat werd met de dag erger en ben toen maandag in het ziekenhuis terecht gekomen met uitdroging verschijnselen.
Toen is het heel snel gegaan, binnen een maand van gezonde Lien tot een "zieke" Lien, en zo ben ik nog steeds.
Slecht nieuws
Afgelopen week zijn we in het Erasmus bij prof. Sillevis Smitt geweest, een vooaanstaand neuroloog die wel ervaring heeft met mijn aandoening; paraneoplatisch syndroom.
Hij vertelde dat er weinig of geen verbetering zal zijn en zag het somber in, de hersencellen die vernietigd zijn, herstellen niet meer.
Goed nieuws,
Afgelopen week zijn we ook bij de orthoptist (soort oogarts) die heeft een prismabril voor op proef meegegeven wat het scheel kijken tegen zou moeten gaan. s`middags heb ik samen met fysio en ergo een rollator uitgezocht, die komt over een paar weken.
Nu dat de kanker onder controle is en de chemo, operatie en bestralingen achter de rug zijn hoop ik mijn energie terug te krijgen zodat ik weer kan gaan oefenen.
Ik ben alweer gaan shoppen met mijn zus en heb al een paar uitstapjes gedaan met ons gezinnetje.
Deze foto is gemaakt op de verjaardag van Mitchel, dit was voor mij een belangrijke dag en heb me door Angelique op laten maken.
woensdag 25 april 2012
Verbouwing klaar
De verbouwing is zo goed als klaar, deadlijn was mijn verjaardag (9 april) het koste nog wat moeite om dat te halen maar uiteindelijk had ik de bedden er 8 april om 23:00h erin opgedekt en wel. Een uur later hadden we mijn verjaardag in bed gevierd.
Het is heerlijk om weer naast elkaar te kunnen slapen en Carolien is zo trots als een pauw.
Nu zien we eigenlijk pas wat we hebben afgezien met dat bed in de huiskamer en die po uit de 2e wereld oorlog.
Nadeel is dat ik nu niet veel meer doe maar optijd naar bed en filmpie kijken is beter (val alleen heel snel in slaap)alles wat nu nog moet gebeuren heeft niet veel haast meer.
Carolien is met haar vierde week bestraling bezig, 3 mei is de laatste keer. Tot nu toe valt de vermoeidheid mee, dit roepen we niet te hard omdat er een terugval kan komen, de bestraling werkt nog 3 weken door na de laatste behandeling.
4 mei was eigenlijk de laatste dag maar dan is onze Mitchel jarig, nu kan ze op koninginnedag in Tilburg terecht om zo toch het aantal behandelingen af te kunnen ronden.
Fysiek gaat het met kleine stapjes steeds beter, controle over haar armen en handen gaat beter en ze ziet er veel gezonder uit. Haar, haar groeit als kool, de kale plekken zijn weg en kan nu weer op lengte komen.
Mensen die haar al een tijd niet hadden gezien zeggen het allemaal dat het beter gaat.
Als de bestraling erop zit krijgen we weer te maken met de neuroloog, hopelijk kunnen we dan iets meer duidelijkheid krijgen over haar herstel.
Hieronder een aantal foto's van het eindresultaat.
Heb een bedieningspaneel gemaakt van waar ze al de verlichting kan bedienen, het gordijn van de lichtkoepel, zien wie er aan de voordeur staat en openen, met verschillende camera's de kinderen in de gaten houden op een ipad en met een druk op de knop iemand kan waarschuwen.
Een ipad bied heel veel mogelijkheden als het gaat om domotica het is voor haar ook makkelijk te bedienen dus gaan we kijken wat er nog meer mogelijk is.
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
dinsdag 3 april 2012
Bestraling
Alweer te lang geleden sinds de laatste blog, maarja het is ook iedere avond veel te laat. Ben bezig met de afwerking van de slaapkamer, het zijn allemaal kleine dingen maar ze vreten tijd. De klerenkast bijvoorbeeld daar zitten al erg veel uren in, het moet natuurlijk goed en mooi zijn en daar begint het gelukkig op te lijken.
Carolien heeft vorige week maandag haar eerste bestraling gehad, dat is in het Verbeeten instituut in Breda (gelukkig niet verder weg) Ze moet dit vijf en halve week iedere dag (behalve het weekend) vol zien te houden.
Ze gaat iedere dag met de taxi, de verzorging gaat dan mee. Gelukkig hebben we dit zo kunnen regelen anders had ik iedere dag moeten rijden. Een keer in de week rij ik want dan heeft ze aansluitend een bezoek bij de arts of een kuur herceptin.
Nu een week verder begint ze de vermoeidheid te voelen, door de bestraling worden er goede cellen kapot gemaakt, haar lichaam wilt dit herstellen wat dan heel veel energie kost.
Toch erg jammer die vermoeidheid ze was net zo lekker weer aan het oefenen met de ergo en fysio.
Ik zeg ook tegen iedereen; voordat al deze shit van behandelingen e.d. achter de rug zijn, zijn we alweer een jaar verder.
Vandaag toen ik thuis kwam vond ik een gedicht van onze Justin op de bar. Dat was even hard slikken. Zo zie je maar weer dat die mannekes er op hun manier mee bezig zijn.
Carolien heeft vorige week maandag haar eerste bestraling gehad, dat is in het Verbeeten instituut in Breda (gelukkig niet verder weg) Ze moet dit vijf en halve week iedere dag (behalve het weekend) vol zien te houden.
Ze gaat iedere dag met de taxi, de verzorging gaat dan mee. Gelukkig hebben we dit zo kunnen regelen anders had ik iedere dag moeten rijden. Een keer in de week rij ik want dan heeft ze aansluitend een bezoek bij de arts of een kuur herceptin.
Nu een week verder begint ze de vermoeidheid te voelen, door de bestraling worden er goede cellen kapot gemaakt, haar lichaam wilt dit herstellen wat dan heel veel energie kost.
Toch erg jammer die vermoeidheid ze was net zo lekker weer aan het oefenen met de ergo en fysio.
Ik zeg ook tegen iedereen; voordat al deze shit van behandelingen e.d. achter de rug zijn, zijn we alweer een jaar verder.
Vandaag toen ik thuis kwam vond ik een gedicht van onze Justin op de bar. Dat was even hard slikken. Zo zie je maar weer dat die mannekes er op hun manier mee bezig zijn.
 |
| Van blog |
zondag 18 maart 2012
Eindelijk thuis
Woensdag 14 maart was het dan zover, Carolien eindelijk weer naar huis. Nu zijn we nog niet helemaal klaar met de verbouwing maar ik had het haar beloofd. Een paar dagen voor thuiskomst was het nachtwerk om in in ieder geval de badkamer af te krijgen. Woensdagmiddag moesten we nog de wc installeren en de boel afkitten, na wat opruim en dweilwerk had ik haar in de avond gehaald. Na een emotioneel afscheid van haar moeder die misschien van zelf sprekend maar toch de intensieve zorg voor haar dochter op zich had genomen, zijn we richting huis gegaan.
Aangekomen stonden de kids al te wachten en doken ze de auto in om hun moeder te verwelkomen.
Na 2 maanden te zijn weggeweest was de thuiskomst bijzonder heftig te noemen.
De wens van Carolien was dat ook de woonkamer aangepakt zou worden, daar was ik het niet zo mee eens omdat mijn energie naar de verbouwing uit gaat. Gelukkig had haar zus dit opgevangen en had de hulptroepen ingeschakeld. Die zijn afgelopen weekend tekeer gegaan en hebben heel de woonkamer en keuken gewit, gekleurd en heel het huis gepoetst.
Onze dank hiervoor want het is nu wel af, tot nu toe hebben al veel mensen meegeholpen en wij willen Achmed, Frank, Briggita, Ben, Kitty, Patrick, Edwin, Angelique, Monique, Marion, Esther, Dick, Peter, Marck, Remon, Chris, Anissa, Marcel, Marcel en Marcel super bedanken (ik hoop echt dat ik niemand vergeten ben)
De badkamer is zoals gezegd al klaar op een paar details na. Het is een verademing eindelijk van die ouderwetse po verlost (waar ze vorige week van gevallen was) en eindelijk weer douchen. De wc is letterlijk een genot daar zit een volautomatisch bidet systeem ingebouwd (met afstandsbediening) dit met allerlei warme stralen en standen waarmee je heel je onderkant kan spoelen en daarna fohnen, zelfs de bril is verwarmd.
Om zoveel mogelijk ruimte te behouden hebben we de apothekerskast die uit de keuken kwam (omdat we de doorgang van keuken naar slaapkamer moesten verbreden) in de muur ingebouwd. Deze krijgt Carolien met gemak open en zijn alle flesjes en rommel netjes opgeborgen zonder onhandige kastjes te hoeven plaatsen.
In de wastafel zit een inham zodat ze met haar borst er tegenaan kan, de sifon en kranen onder de wastafel weggewerkt om te voorkomen dat ze er met haar knieen er tegen aankomt.
De spiegel loopt gelijk met de bovenkant van de wastafel en is verwarmd zodat deze nooit aan kan slaan.
De douche heeft een stoel tegen de muur, in deze muur zit verwarming. Het douchescherm kan je inklappen en tegen de muur scharnieren. De douchekraan heeft een speciale hendel voor bediening en een thermische beveiliging zodat ze zich nooit kan verbranden. Er hangt ook een horizontaal, verticaal beugel zodat ze ook kan staan.
Hieronder nog een paar foto's van de verbouwing.
Nu door met de slaapkamer.... kunnen we eindelijk weer eens naast elkaar slapen.
Aangekomen stonden de kids al te wachten en doken ze de auto in om hun moeder te verwelkomen.
Na 2 maanden te zijn weggeweest was de thuiskomst bijzonder heftig te noemen.
De wens van Carolien was dat ook de woonkamer aangepakt zou worden, daar was ik het niet zo mee eens omdat mijn energie naar de verbouwing uit gaat. Gelukkig had haar zus dit opgevangen en had de hulptroepen ingeschakeld. Die zijn afgelopen weekend tekeer gegaan en hebben heel de woonkamer en keuken gewit, gekleurd en heel het huis gepoetst.
 |
| Van Drop Box |
 |
| Van Drop Box |
 |
| Van Drop Box |
Onze dank hiervoor want het is nu wel af, tot nu toe hebben al veel mensen meegeholpen en wij willen Achmed, Frank, Briggita, Ben, Kitty, Patrick, Edwin, Angelique, Monique, Marion, Esther, Dick, Peter, Marck, Remon, Chris, Anissa, Marcel, Marcel en Marcel super bedanken (ik hoop echt dat ik niemand vergeten ben)
De badkamer is zoals gezegd al klaar op een paar details na. Het is een verademing eindelijk van die ouderwetse po verlost (waar ze vorige week van gevallen was) en eindelijk weer douchen. De wc is letterlijk een genot daar zit een volautomatisch bidet systeem ingebouwd (met afstandsbediening) dit met allerlei warme stralen en standen waarmee je heel je onderkant kan spoelen en daarna fohnen, zelfs de bril is verwarmd.
 |
| Van blog |
Om zoveel mogelijk ruimte te behouden hebben we de apothekerskast die uit de keuken kwam (omdat we de doorgang van keuken naar slaapkamer moesten verbreden) in de muur ingebouwd. Deze krijgt Carolien met gemak open en zijn alle flesjes en rommel netjes opgeborgen zonder onhandige kastjes te hoeven plaatsen.
In de wastafel zit een inham zodat ze met haar borst er tegenaan kan, de sifon en kranen onder de wastafel weggewerkt om te voorkomen dat ze er met haar knieen er tegen aankomt.
De spiegel loopt gelijk met de bovenkant van de wastafel en is verwarmd zodat deze nooit aan kan slaan.
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
De douche heeft een stoel tegen de muur, in deze muur zit verwarming. Het douchescherm kan je inklappen en tegen de muur scharnieren. De douchekraan heeft een speciale hendel voor bediening en een thermische beveiliging zodat ze zich nooit kan verbranden. Er hangt ook een horizontaal, verticaal beugel zodat ze ook kan staan.
 |
| Van blog |
Hieronder nog een paar foto's van de verbouwing.
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van blog |
 |
| Van Drop Box |
 |
| Van Drop Box |
 |
| Van Drop Box |
Nu door met de slaapkamer.... kunnen we eindelijk weer eens naast elkaar slapen.
 |
| Van blog |
Abonneren op:
Posts (Atom)