Op de bewuste maandag belde ik Richard vanaf mijn werk omdat ik scheel keek en dat hij me daarom wilde halen.
De volgende dag ben ik nog wel gaan werken maar het bleef aanhouden, die avond zijn we nog uit gaan eten omdat mijn schoonvader 65 werd.
De dag erna op woensdag werd ik erg duizelig met misselijkheid daarbij, dat werd met de dag erger en ben toen maandag in het ziekenhuis terecht gekomen met uitdroging verschijnselen.
Toen is het heel snel gegaan, binnen een maand van gezonde Lien tot een "zieke" Lien, en zo ben ik nog steeds.
Slecht nieuws
Afgelopen week zijn we in het Erasmus bij prof. Sillevis Smitt geweest, een vooaanstaand neuroloog die wel ervaring heeft met mijn aandoening; paraneoplatisch syndroom.
Hij vertelde dat er weinig of geen verbetering zal zijn en zag het somber in, de hersencellen die vernietigd zijn, herstellen niet meer.
Goed nieuws,
Afgelopen week zijn we ook bij de orthoptist (soort oogarts) die heeft een prismabril voor op proef meegegeven wat het scheel kijken tegen zou moeten gaan. s`middags heb ik samen met fysio en ergo een rollator uitgezocht, die komt over een paar weken.
Nu dat de kanker onder controle is en de chemo, operatie en bestralingen achter de rug zijn hoop ik mijn energie terug te krijgen zodat ik weer kan gaan oefenen.
Ik ben alweer gaan shoppen met mijn zus en heb al een paar uitstapjes gedaan met ons gezinnetje.
Deze foto is gemaakt op de verjaardag van Mitchel, dit was voor mij een belangrijke dag en heb me door Angelique op laten maken.
