Woningaanpassing

Afgelopen weekend zijn we naar de nicht van Carolien in Zoetermeer gegaan. Daar hebben we met heel de familie lekker gegeten en gedronken.
Het was erg gezellig om weer eens met de familie te zijn, met nieuwjaar doen we het over maar dan bij ons.

Van blog

Afgelopen vrijdag heeft de behandelmanager van de gemeente mij gebeld voor de woningaanpassing. Hij gaf te kennen dat hij met enige spoed de tekening wilde hebben om de aanvraag te bespoedigen omdat hij een week later, 2 weken vrij zo zijn.
Dat vond ik wel heel bijzonder en geeft aan dat hij er ook achteraan zit.
Ik heb toen direct de tekenaar gebeld die eigenlijk geen tijd had maar na enig aandringen heeft ze de tekening in het weekend af kunnen krijgen. Maandagochtend was een uitdaging, de tekening moest uitgeprint worden, deze heb ik in Roosendaal opgehaald na een kort gesprek en toelichting naar het gemeentehuis gescheurd, onderweg de manager gebeld die stond me op te wachten. daar de procedure besproken en stukken bekeken. Hij gaat met de stukken langs zijn collega's om het rond te krijgen, met niet zoveel woorden had hij gezegd het deze week af te handelen.
Daarna Carolien opgehaald en naar de dagbehandeling gebracht we hadden daar een gesprek met iemand van mamacare. Die komen kijken hoe het met je gaat en regelen afspraken die komen gaan. We hebben in ieder geval de bevestiging gekregen dat Carolien nu nog 3 maal chemo krijgt voordat ze gaan opereren. De laatste MRI en afspraken met artsen zijn ook gemaakt. Voor het gesprek hadden ze Carolien al aan het infuus gelegd (waar ze weer misprikte 2x) na het gesprek kwam een oud collega van Carolien binnen lopen die zelf ook borstkanker heeft en ook daar onder behandeling is. Het is voor Carolien heel fijn haar te spreken want zij begrijpt als geen ander waar ze doorheen moet.
Toen de dames aan het babbelen waren werd ik door hun weggestuurd (wat ik niet erg vond, van 2 vrouwen win je toch niet) ik ben gaan werken en ben haar 5 uur later weer op gaan halen.

Vandaag (woensdag) toen ik van m'n werk thuis kwam lag er een brief van de gemeente in de bus...
De aanvraag is goed gekeurd!! We kunnen gaan beginnen!
Dat heeft onze manager binnen een dag af kunnen ronden, super.
Hieronder de tekening, de badkamer is het stuk wat we gaan aanbouwen. De garage wordt dan slaapkamer/ washok.

Van blog

FEESTDAGEN

Ondanks alles willen we dat alles voor ons gezin zo normaal mogelijk als het kan door kan gaan. Zeker voor de kinderen, gelukkig heeft Carolien (en ik) ze een zorgloze opvoeding gegeven en dat verdient zich nu terug. Het zijn alle twee geen tobbers en ze laten ons zien dat tobben ook geen zin heeft.
Een kind moet kunnen lachen en zich gelukkig voelen dan voel je, je als ouder geprezen.
Ze hebben een geweldige sinterklaas gehad waarbij de Sint ze dit jaar extra verwend had, ze waren net zo blij en dankbaar (Justin moest bijna huilen van blijdschap toen hij een mobiel kreeg) als voorgaande jaren.

Nu naderen we de feestdagen ook die zullen we vieren net als anders.
De kerstboom staat al en heel het huis straalt kerst uit. Het enige veschil is dat nu onze steun en toeverlaat Angelique de boel heeft aangekleed. Ik heb alleen met dozen moeten sjouwen.
Angelique is van de details die ik als man makkelijk zou vergeten maar uiteindelijk toch belangrijk zijn. Voor mij ook een leerproces omdat ik daar nooit mee bezig was en Carolien in al haar perfectionisme het allemaal regelde

Van Drop Box

CAROLIEN EN IK WILLEN IEDEREEN FIJNE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG EN GEZOND NIEUWJAAR TOEWENSEN.
GENIET VAN DE KLEINE DINGEN EN GENIET VAN ELKAAR. HET IS NOOIT TELAAT OM TE GENIETEN!

Operatie of toch niet?

Weer te lang geleden sinds de laatste blog, maarja daar moet je de tijd voor nemen en daar ontbreekt het aan.
Het is iedere dag rond 22:00h voordat er tijd voor mezelf vrijkomt, daar probeer ik alles in te proppen wat de ene dag beter gaat dan de andere wat dan meestal in telaat naar bed gaan resulteerd.

Vorige week was een drukke en spannende week. Na de laatste gesprekken met de artsen hadden we besloten om de operatie te bespoedigen. Alle afspraken waren een week daar voor gemaakt, vorige week maandag hadden we een gesprek met de oncoloog en daarin hadden we de procedure besproken als de operatie eerder mocht plaats vinden.

Dinsdag een mri scan, Carolien zag daar enorm tegenop omdat ze het een vreselijk apparaat vindt. In de wachtkamer kwamen ze ons vertellen dat het wat langer kon duren omdat er opstart problemen waren, ondertussen zaten er 3 man voor ons, dat is 3x een half uur dachten we. Een half uur later bleek de scanner kapot te zijn, problemen met de koeling. Dat was zwaar kl*te want alle afspraken liepen daardoor in het honderd, woensdag stond een afspraak bij de chirurg op basis van de scan uitslag, De thuiszorg en mantelzorg waren afgestemd en die moesten dus ook helemaal om.
Gelukkig na aangegeven van urgentie kon er donderdag een nieuwe ingeplanned worden en vrijdag naar de chirurg.
Donderdag dus poging 2 en weer er enorm tegenop zien. Op de scantafel na weer een keer misprikken van de contrastinfuus zat Lien er doorheen, gelukkig was er een mogelijkheid dat ik bij de scan aan het hoofdeind bij haar mocht zitten. Ik kreeg 2 oordoppen? die waren wel nodig, wat een pokkeherrie, dat apparaat heeft meer ringtones dan mijn mobiel maar dan 100x zo hard. Ik begreep Lien direct.
Na eenhalf uur was het gelukkig meegevallen en is ze rustig gebleven.

Vrijdag de chirurg, de uitslag van de mri was klaar en de chirurg was erg enthousiast en noemde de uitslag spectaculair, er was niets meer te zien op de scanfoto`s en de tumors waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Van een vervroegde operatie kon geen sprake meer zijn, de chemo slaat enorm aan en deze onderbreken zou een zonde zijn.
Dat was een hele andere insteek dan waarmee we binnen kwamen, we waren er vanuit gegaan dat we het over de operatie zouden hebben maar deze gaat toch pas na de kuur plaats vinden. We zouden dus erg blij moeten zijn, net als een ieder met kanker maar het gekke is, met de kanker zijn wij niet zo bezig wij gaan er vanuit dat we dat wel overwinnen. De ellende ervan is wat voor Carolien de hoogste prioriteit heeft en daarvoor moet ze eerst de kanker overwinnen. De symptonen, daar ligt de uitdaging maar die laat zich nog niet uitdagen, voor alsnog moet ze daar mee leren leven totdat er verbetering gaat optreden. Carolien vecht ervoor en we laten ons niet gek maken met wat de artsen ons te melden hebben.

Morgen meer dan wat luchtiger ;)