Translate

zondag 18 maart 2012

Eindelijk thuis

Woensdag 14 maart was het dan zover, Carolien eindelijk weer naar huis. Nu zijn we nog niet helemaal klaar met de verbouwing maar ik had het haar beloofd. Een paar dagen voor thuiskomst was het nachtwerk om in in ieder geval de badkamer af te krijgen. Woensdagmiddag moesten we nog de wc installeren en de boel afkitten, na wat opruim en dweilwerk had ik haar in de avond gehaald. Na een emotioneel afscheid van haar moeder die misschien van zelf sprekend maar toch de intensieve zorg voor haar dochter op zich had genomen, zijn we richting huis gegaan.
Aangekomen stonden de kids al te wachten en doken ze de auto in om hun moeder te verwelkomen.
Na 2 maanden te zijn weggeweest was de thuiskomst bijzonder heftig te noemen.

De wens van Carolien was dat ook de woonkamer aangepakt zou worden, daar was ik het niet zo mee eens omdat mijn energie naar de verbouwing uit gaat. Gelukkig had haar zus dit opgevangen en had de hulptroepen ingeschakeld. Die zijn afgelopen weekend tekeer gegaan en hebben heel de woonkamer en keuken gewit, gekleurd en heel het huis gepoetst.
Van Drop Box

Van Drop Box

Van Drop Box

Onze dank hiervoor want het is nu wel af, tot nu toe hebben al veel mensen meegeholpen en wij willen Achmed, Frank, Briggita, Ben, Kitty, Patrick, Edwin, Angelique, Monique, Marion, Esther, Dick, Peter, Marck, Remon, Chris, Anissa, Marcel, Marcel en Marcel super bedanken (ik hoop echt dat ik niemand vergeten ben)

De badkamer is zoals gezegd al klaar op een paar details na. Het is een verademing eindelijk van die ouderwetse po verlost (waar ze vorige week van gevallen was) en eindelijk weer douchen. De wc is letterlijk een genot daar zit een volautomatisch bidet systeem ingebouwd (met afstandsbediening) dit met allerlei warme stralen en standen waarmee je heel je onderkant kan spoelen en daarna fohnen, zelfs de bril is verwarmd.
Van blog

Om zoveel mogelijk ruimte te behouden hebben we de apothekerskast die uit de keuken kwam (omdat we de doorgang van keuken naar slaapkamer moesten verbreden) in de muur ingebouwd. Deze krijgt Carolien met gemak open en zijn alle flesjes en rommel netjes opgeborgen zonder onhandige kastjes te hoeven plaatsen.
In de wastafel zit een inham zodat ze met haar borst er tegenaan kan, de sifon en kranen onder de wastafel weggewerkt om te voorkomen dat ze er met haar knieen er tegen aankomt.
De spiegel loopt gelijk met de bovenkant van de wastafel en is verwarmd zodat deze nooit aan kan slaan.
Van blog

Van blog


De douche heeft een stoel tegen de muur, in deze muur zit verwarming. Het douchescherm kan je inklappen en tegen de muur scharnieren. De douchekraan heeft een speciale hendel voor bediening en een thermische beveiliging zodat ze zich nooit kan verbranden. Er hangt ook een horizontaal, verticaal beugel zodat ze ook kan staan.
Van blog


Hieronder nog een paar foto's van de verbouwing.
Van blog

Van blog

Van blog

Van blog

Van blog

Van blog

Van Drop Box

Van Drop Box

Van Drop Box


Nu door met de slaapkamer.... kunnen we eindelijk weer eens naast elkaar slapen.

Van blog

zondag 4 maart 2012

Uitslag

Vorige week maadag zijn we bij de chirurg geweest voor de uitslag.
Al het weefsel wat ze hebben weggehaald is op kweek gezet om te kijken of er slechte cellen aanwezig waren.
Was dus erg spannend, mee dat de chirurg binnen kwam en nog voordat hij ging zitten vertelde hij ons goed nieuws te hebben, er is niets meer te vinden! Al het weefsel is schoon! Dat was een hele opluchting.

Het weekend voor de uitslag was de drain los gekomen, dat was even paniek omdat het wondvocht in bed terecht kwam. In overleg met thuiszorg en eerste hulp hadden we het afgedekt en gezorgd dat het vocht opgevangen werd. Na een dag was het gat vanzelf gedicht en lekte er geen vloeistof meer.

Afgelopen vrijdag werd ik op mijn werk door de thuiszorg gebeld die maakte zich ongerust over de plek waar de portocat zit. Deze was erg rood en Carolien had er pijn van. Ik ben gelijk gaan kijken enja het zag er niet goed uit, omdat het vrijdag was hadden we direct de chirurg gebeld en gelukkig was hij beschikbaar. Een uur later zaten we op de poli, tijdens het verwijderen van de hechting kwam er pus uit wat dus duit op een ontsteking. De chirurg deed vervolgens ter pleke een kleine incisie om de pus eruit te laten lopen. Hij gaf te kennen te proberen de portocat te redden anders moet deze maandag er weer uitgehaald worden.
Nu een dag later ziet de plek er wat rustiger uit ook heeft ze minder pijn, de antibiotica doet z'n werk, maandag moeten we terug en hopelijk wordt het niet weer een operatie.

Door de pijn en last van de wonden kan Carolien op het moment niet goed uit de voeten en houd ze haar rust voor het grootste deel van de dag in bed. Dat terwijl ze niet kan wachten om er voor te gaan, ze wilt weer oefenen en bewegen om haar herstel te bespoedigen.
Ze is nog bij haar moeder, we zijn nog 2 weekjes bezig met de verbouwing, later meer hierover..