Dubbel

Vandaag hadden we een druk programma, om 9:00h kwam een medisch specialist van de gemeente om de noodzaak van de aanpassingen in huis te toetsen. Dit is voor de aanvraag bij WMO, het duurt allemaal lang maar we zijn er wel afhankelijk van anders gaat het ons duizenden euro`s kosten op het moment dat we zelf aan de slag zouden gaan.
We hopen eind deze week uitsluitsel hierover te horen.

Dezelfde ochtend hebben we een gesprek gehad met de internist oncoloog, zij heeft bevestigd waar wij al bang voor waren, een tumor in haar linkerborst en 1 in de lymfeklier in haar linkeroksel. We moeten nog wachten op een uitslag en dan krijgen we woensdag te horen wat voor behandeling ze gaat krijgen.
Waarschijnlijk wordt er maandag gestart met een chemokuur voor 3 maanden voordat ze gaan opereren.
Dat betekend 1 dagbehadeling waar ze 1 week heel ziek van zal zijn, 1 week terug krabbelen en 1 week "normaal zal voelen" . Daarna begint de 3 weekelijkse cyclus weer opnieuw, 3 maanden lang dus.
Ja en dan mag je blij zijn dat ze wat hebben gevonden, hoe dubbel is dat?
Dit is weer een nieuwe fase wat wel past in haar ziektebeeld, tot nu toe heeft de neuroloog gelijk gehad. We hopen dat er na het weghalen van de "bron van alle ellende" er enig herstel mag zijn.

Met dit dubbel gevoel zijn we weer terug naar huis gereden in afwachting van de thuiszorg. Er is iemand langs gekomen voor een intake gesprek, er is een dagindeling gemaakt en de zorg wordt morgen gestart.
Je kunt niet alles verzinnen met het inplannen van de zorg dus zullen we 2 weken goed kijken of het werkt zoals we gedacht hadden,

Het regelen van allerlij zaken blijft maar doorgaan. met alle hulp die we krijgen is het nog een heel gedoe. Daar mogen ze best een baan voor creeren want het is bijna een dagtaak (als je het wachten mee mag tellen) Niet dat ik wil klagen want we weten waarvoor we het doen, het frustreerd alleen als zaken niet lopen zoals je wilt.